به گزارش خورموج نیوز؛ حمید زارعی در این آیین افزود: دردهه هفتاد غزل در معرض نوآوری و جسارت شاعران جوان قرار گرفت که با وجود مخالفت و جبهه گیری غزل سرایان نام آشنا، نهایتا موفق به پوست اندازی و یافتن چهره و هویتی متفاوت از قبل شد و از هنجارهای معمول آن زمان عدول کرد.
وی افزود: غزل به شکلی که امروز می شناسیم گویا از قرن پنجم به بعد معمول شده است و در ابتدا تغزلات قصاید مد نظر بوده و گاهی نیز مطلق شعر عاشقانه و گاهی هم اشعاری که به وزن رباعی رواج داشته و پس از آن همان غزلی است که ما امروزه سراغ داریم.
زارعی اضافه کرد: غزل نو از حدود سال 1340 تحت تاثیر شعر نو وجود آمد و ویژگی آن استفاده از تشبیهات، استعارات، مضامین، اوزان و قوافی تازه و دل نشین است.
محمد سعید میرزایی غزلسرای مطرح کشور نیز گفت: غزل از دیرباز در فرهنگ ایرانی جایگاه خاصی داشته و برای مردم وشاعران با قالب های شعری دیگر تفاوت داشته است.
وی ادامه داد: در دهه هفتاد سمین بهبهانی نیز در جلسه ای مرگ غزل را اعلام کرد و وقتی من دو غزل خواندم نظرش تغییر کرد.
میرزایی افزود: شعر به سمت یک ساده نویسی ناگزیر رفته و مخاطبان سطحی تر شده اند و غزل هنوز ظرفیت بیشتری برای ارائه دارد ولی غزل های برخی شاعران مطرح امروز دم دستی و انجمنی است.
در ادامه حسین جلال پور و مهدی بیات نسب از گناوه، قاسم رضایی، محمد صادق گرامی، معصومه احمدی منش ، ریحانه فیروزی و یوسف احمدی از کاکی و فاطمه نوایی لقب، حسین بازپیچ، مهدی جمالی، نوید بهزادی، معصومه شیخیانی و اعظم چمکوری از شهرستان دشتی به غزل خوانی پرداختند.